2007/Jan/11

The one - who makes a dream come true.

สำหรับความฝัน

คงไม่มีอะไรน่าดีใจไปกว่า

การลงมือทำโดยไม่ปล่อยทิ้ง

ไม่ละความพยายาม

..อีกแล้ว..

ภาพคุณนั่งทำหนังสือช้าๆ ทีละหน้า ทีละเล่ม ติดตาฉันเสมอ

บอกตัวเองว่า ฉันเป็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างผู้ชายคนนี้..

:)

คนหนึ่งคน ที่ไม่ทอดทิ้งความฝัน

เขาพูดเสมอว่า มีเด็กชายคนหนึ่งอยู่ในตัวผม

เด็กชายคนนั้นคงมีวิญญาณเปี่ยมฝัน..

เด็กชาย คนที่ยืนประดับดาว

ร้อยเป็นสายยาวในป่าสีเทา

จุดแสงสว่างไว้ในโลกที่มืดหม่นอันธกาล

"ผมจะทำ"

แน่นอนค่ะ ไม่มีใครไม่เคยล้ม-ลุก

ได้โปรดอย่าห่วงกังวลอะไรในเรื่องนั้น

ฉันย่อมเข้าใจดี.. แต่หากคุณไม่แน่ใจ

โปรดเสียเวลาเหลือบมองชื่อสมุดไดอารี่เล่มนี้

ที่ตั้งชื่อ - ไม่ใช่บังเอิญหรือฟ้าประทานแต่อย่างใด

คุณคนดี..

ตอนนี้คุณมีรายการ "ผมจะทำ"

เรียงรายรออยู่เป็นแถวยาว..

ดึกดื่น คุณลุกขึ้นมานั่งอยู่ในความเงียบ

อ่าน.. เขียน.. คิด.. ทำ..

ฉันรู้ค่ะ ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาของคุณ

เวลานี้.. บ่ายแล้ว คุณบอกฉันว่าจะหลับหนึ่งชั่วโมง

หลับอยู่ใกล้ๆ คุณว่า "ผมชอบให้คุณอยู่ตรงนี้"

ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ ใช้คอมพิวเตอร์ของคุณ

ตรงนี้.. มีโปสการ์ดที่ส่งความคิดถึงมาถึงคุณ.. และ เรา หลายแผ่น

มีรูปฉันที่สวมหมวกแม่มดสีแดง ติดอยู่กับแท่นเสียบกระดาษ memo สีฟ้า

มีรูปฉันกับเพื่อนที่ถ่ายล่าสุดเมื่อวันอาทิตย์ ใส่กรอบขนาดโปสการ์ดวางพิงไว้

เห็นหน้าฉันตอนทำงาน แล้วรู้สึกยังไงเหรอคะ?

บนโต๊ะทำงานของฉัน.. มีก้อนหิน

ก้อนหินก้อนเดิมที่เคยบอกว่า เหมือนมันสำปะหลัง

มีกองกระดาษซ้อนๆ กัน อยู่สามกอง ค่อนข้างไร้ระเบียบ

เป็นโต๊ะทำงานชนิดที่.. หากใครเกิดมาหวังดี เช็ดโต๊ะจัดของให้ใหม่

เป็นต้องเกิดการโกลาหลตามมาทีหลังอย่างแน่แท้..

มีแจกันใส่ดอกไม้แห้ง.. กิ่งก้านเป็นสีน้ำตาลธรรมชาติ

มีปฏิทินตั้งโต๊ะของปีที่เพิ่งผ่านไป และยังไม่ได้หามาใหม่

มีของเบ็ดเตล็ดตามแต่จะหยิบใช้อีกไม่มากนัก.. ถึงกระนั้นก็มักจะรก..

ไม่มีอะไรค่ะ ฉันแค่เปรียบเทียบให้ฟัง

ฟังแล้วคล้ายกันไหมคะคุณ?

คุณยังหลับ.. อากาศวันนี้น่าสบาย..

เมื่อตื่นมาแล้ว คุณคงอดคิดเรื่องงานอยู่ตลอดเวลาไม่ได้

รู้หรือเปล่าคะ ในหัวฉันก็เหมือนๆ กับคุณ

เกือบจะตลอดเวลา.. ในสมองฉันคิดถึง..งาน..

งานที่ฉันผูกพันหัวใจเอาไว้ เป็น คน เป็น "เด็กๆ"

คุณคะ.. ที่ฉันสอบได้ที่หนึ่ง

ถามฉันสิคะ ว่าฉันดีใจไหม ดีใจเพราะอะไร

ฉันจะได้ตอบว่า "ดีใจค่ะ"

ฉันดีใจเพราะรู้ว่าจะมีคนดีใจกับฉัน ทั้งหมดก็เท่านั้น

ไม่ได้ดีใจเพราะข้อสอบ 100 ข้อ ตัดสินว่าฉันได้คะแนนสูงสุด

ฉัน - เลือก - เป็นเทียนส่องทางแล้วนี่คะคุณ

ฉันตั้งใจสอบเข้ามาเป็น "ข้าราชการ" ครู..

ฉันดีใจที่มีบางอย่างมาการันตีว่า ฉันคงเป็นแสงสว่างที่พอใช้ได้

ความสุขของ "เทียนส่องทาง" อย่างฉัน

มันไม่ได้อยู่ที่คุณภาพระดับ A, B หรือ C ของตัวเอง

แต่มันอยู่ที่ศักยภาพในการ "พาคนไปส่งถึงปลายทาง" ได้แค่ไหน

เมื่อฉันวางปากกาจากข้อสอบ 100 ข้อนั้น แล้วผลุดลุกขึ้น

ฉันก็รู้ว่า ไม่มีเวลาจะก้าวช้าเรื่อยเปื่อย.. เพราะยังมีอะไรอีกมากนัก

หากฉันจะวัดระดับศักยภาพของตัวเอง - ฉันมีงานที่ท้าทายนักหนารอให้ทำ

:)

และฉันก็ล้มลุกทุกวันอย่างที่คุณเห็น

ฉันนอนไม่หลับอยู่ค่อนคืน เพราะมัวคิดว่า ฉันจะส่องทางอย่างไรดีหนอ..

คุณคงจำได้ดีนะคะ นั่นเพิ่งผ่านมาและฉันดีใจค่ะที่คุณชื่นชม

ดังนั้น โปรดอย่ากังวลกับเรื่องล้มลุก

และขอให้ฟังเพลงนี้..

หากบางวันฉันเกเร.. หวังให้คุณทราบว่า

เนื้อแท้ของใจแล้ว.. ฉันเชื่อมั่นในคุณมากมายนัก

:)

ฉันอยากอยู่ข้างๆ ในเวลาเงียบสงัดของใจ

เมื่อคุณตั้งสมาธิทำงาน - ฉันจะทำตัวดีค่ะ

*ด้วยเกียรติของผู้กำกับลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่

(ครึ่งใบ)

:P

เอ๊ะ ทำท่าดี แต่จบงี้ได้ไงเนอะ

ฝีมือคุณทั้งน้านนนน ^^

..เติมฝัน..

เติมไฟ เติมฝัน ของวันใหม่

ด้วยเรา ด้วยใจ เสมอนิรันดร์

------------------------------------------------------------------------------------------

งานที่คุณผูกพันหัวใจเอาไว้เป็นเด็กเด็ก

ผมรู้มากกว่า เพราะ มีคุณคิดอยู่ตลอดเวลาว่า

"จะทำอย่างไรที่จะไม่ให้ผลไม้ร่วงหล่นเน่าเสีย"

ผมไม่ได้ชื่นชมคุณในฐานะคนรัก

ผมชื่นชมคุณในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง

ที่แน่นอน รู้จัก ล้ม และ ลุก

ไม่มีแม้สักครั้งที่คุณล้มแล้วร้องคราง นั่นไม่ใช่"คุณ"

มากกว่าคนรัก ผมรักคุณในฐานะเพื่อนมนุษย์ที่อยู่เคียงข้างกันเสมอ


ขอบคุณไดอารีหน้านี้ ในวันที่หัวหมุนเร็วจี๋

ตั้งหลักจับทำอะไรไม่ถูก

ไดอารีหน้านี้ เป็นสายเบรค ชลอความคิดปรับเส้นทาง

และเป็นแรงส่ง จาก คุณ ..

ขอบคุณและรักคุณเสมอครับ

* คัดลอกจากไดอารีหน้าหนึ่ง โดยคำอนุญาตของ .. เธอ ผู้เป็นที่รัก ..*